Przygoda

Jeśli Eros i przygoda są często ze sobą nierozerwalnie splecione, nie dzieje się tak dlatego, że miłość nadaje przygodzie sens i legitymizuje ją, lecz przeciwnie - dlatego, że tylko życie przybierające formę przygody może naprawdę odnaleźć miłość.

G. Agamben, Przygoda

W ostatnim wpisie na blogu przyglądaliśmy się paradoksalnym poglądom Giorgia Agambena na temat miłości, oddalenia i niepodważalnej odmienności ludzi, których trzymamy najbliżej serca i najbardziej kochamy. Teraz zwrócimy uwagę na sposoby, dzięki którym można delikatnie podważyć tę wrodzoną odległość, która jednocześnie łączy i dzieli dwie dusze, które odnalazły sens i czułość w swojej obecności.

Aby to zrobić, będziemy nadal zgłębiać subtelnie wyrafinowany sposób myślenia Agambena, a w szczególności jego erudycyjne i poetycko wysmakowane rozważania na temat związku między przygodą a miłością. Bo przecież czy codzienne życie nie jest po prostu niekończącą się, a czasem niebezpieczną podróżą ku osobie, która również zmaga się z trudnościami i ma własne nadzieje, by zbliżyć się do nas i pewnego dnia dotrzeć do samego centrum naszego istnienia?

W krótkiej książce poświęconej historii, znaczeniu i doniosłości słowa „przygoda” włoski filozof poświęca cały rozdział ukazaniu, jak ściśle pojęcie to wiąże się z miłosnym pragnieniem i pełnym namiętności dążeniem do miłości, która zarówno wykracza poza nasze codzienne życie, jak i nadaje mu głębię. Agamben prowokacyjnie zachęca czytelnika, by wyobraził sobie, że przygoda wcale nie jest czymś nadzwyczajnym, czyli wydarzeniem, które stawia nas twarzą w twarz z zaskakującym, niewiarygodnym czy nawet dziwacznym splotem okoliczności. Przeciwnie, próbuje opisać przygodowy potencjał tego, co powszednie i banalne, czyli naszej codziennej walki na jawie o odnalezienie sensu i czerpanie z niego siły do dalszej pracy nad miłością do siebie i innych.

W tym sensie Agamben podważa nasze czasem aż nazbyt romantyczne i naiwne założenia dotyczące natury Erosa oraz sposobów, w jakie oczekujemy, że przejawi się on w naszym życiu. Miłość erotyczną zbyt często postrzega się jako beztroską, ekscytującą i nadzwyczajną. Dlatego bywa ona lekkomyślnie wykorzystywana jako sposób na wyrwanie się z monotonii i banalnej powtarzalności codziennego życia. Jest próbą ucieczki od wszelkiej odpowiedzialności i ograniczeń w imię miłosnej eskapady. Jednak, jak zauważa Agamben, ten często bezmyślny czyn nie nadaje przygodzie legitymacji ani sensu. Przeciwnie, odwrócenie się od niepewnej odysei naszych codziennych doświadczeń, naszych trudów i radości, lęków i nadziei, jest w istocie zdradą przygody w imię czegoś przemijającego i iluzorycznego.

Dla Agambena miłość erotyczna nie jest środkiem do celu, lecz celem samym w sobie. Jest czymś, co nieustannie trzeba osiągać i na co trzeba sobie zasługiwać - niekończącym się pokonywaniem dystansu między mną a osobą, którą kocham i o którą aktywnie się troszczę. Dlatego miłość erotyczna zakłada zaangażowanie i gotowość do przyjęcia na siebie ciężaru odpowiedzialności za stojącą przed nami przygodę, za podróż życia, które już zostało nam podarowane jako dar, o który powinniśmy dbać, pielęgnować go i dzielić się nim z innymi.

Zatem w istocie „życie przybierające formę przygody” to takie, które potrafi docenić, zaakceptować i zachować cichy cud codzienności w całej jego stonowanej chwale. Tylko takie ciche, a zarazem odważne istnienie może dać schronienie prawdziwej miłości, ponieważ miłość jest nieskończoną i pełną trudu podróżą, która paradoksalnie zawsze prowadzi nas z powrotem do domu, do miejsca, w którym zaczęliśmy - do centrum istnienia drugiej osoby.

Autor: Yakim Petrov

 ------------------

Dołącz do nas i pomóż rodzinom uczcić pamięć ich bliskich i zwierząt poprzez sztukę!

Nasz program partnerski jest już dostępny pod adresem https://www.pulvisurns.com/pages/affiliate-program-by-pulvis-art-urns