O miłości

To pierwszy z trzech esejów o Giorgiu Agambenie, które zostaną opublikowane w naszej nowo powstałej sekcji bloga.

Agamben jest jednym z najwybitniejszych żyjących filozofów. Jego myśl dotyka fundamentalnych początków kultury, religii i polityki, splatając je z niezwykłą finezją w narrację, która odsłania kruchy, a zarazem nieskończony potencjał ludzkiej kreatywności i pragnienia sensu.

Idea miłości

Żyć w bliskości z obcym, nie przyciągać go do siebie ani nie czynić go znanym, lecz raczej zachować jego obcość, jego oddalenie: nieujawnionego - tak nieujawnionego, by jego imię zawierało go w całości. I nawet w dyskomforcie nie być dzień po dniu niczym innym jak zawsze otwartym miejscem, niegasnącym światłem, w którym ta istota, ta rzecz, pozostaje na zawsze odsłonięta i odgrodzona.

                                                                                       G. Agamben

W tym wybornym krótkim utworze prozatorskim Giorgio Agamben formułuje ideę miłości zarazem radykalną i czułą. Ideę, która może przekształcić nasze postrzeganie wspólnego życia, dzielenia przestrzeni egzystencjalnej z istotą ludzką całkowicie inną od nas. 

Dla Agambena nie sposób przecenić ani pomniejszyć odmienności naszych ukochanych, naszych życiowych partnerów. Jest to inność stale obecna, działająca w każdym geście, każdym czułym dotyku, każdym słowie, które usiłuje się zbliżyć, nazwać, umieścić go/ją w horyzoncie znaczenia. To właśnie ta nieosiągalność między dwoma ciałami, dwiema duszami jest tym, z czym miłość musi się zmierzyć i do czego musi się odnieść. 

Ale jak to możliwe? 

Istnieje tu oczywista sprzeczność, paradoks wyrażony przez Agambena już w pierwszym zdaniu jego eseju - żyć w bliskości z obcym. Kochać kogoś oznacza bowiem coś przeciwnego niż być obcym, coś przeciwnego niż być nieosiągalnym. To miłość przybliża nas do siebie, miłość tworzy wspólny świat i kształtuje tę intymną atmosferę, w której kruchość ludzkiego istnienia ujawnia się we wszystkich swoich subtelnych niuansach. 

Jednak dla Agambena jest to intuicyjne rozumienie miłości, które choć prawdziwe, skrywa kluczowy wymiar. Jeśli nie zostanie on wyrażony jasno i odważnie, uniemożliwia uchwycenie głębszej warstwy znaczenia, w której miłość staje się wzniosłą siłą - zarazem uniwersalną i radykalnie konkretną, czyli siłą nadającą Bytowi zarówno jego nieskończoność, jak i konieczną granicę. 

To właśnie filozof próbuje nazwać słowami obcy i oddalony. Chodzi o tę immanentną odległość, która działa w samym centrum miłości. Ta odległość, a używając ponownie słowa z eseju Agambena - owo bycie odgrodzonym - ujawnia prawdziwą siłę miłości, gdy zostaje ona pozbawiona wszelkich powszechnych intuicji, wszelkich abstrakcyjnych wyobrażeń wspólnoty i dzielenia się. 

Stawką myśli Agambena jest zatem konkretność miłości, przejawiająca się w niemożności pełnego stania się Jednością z drugim człowiekiem, w niemożności bezwarunkowego odsłonięcia siebie. Nie oznacza to jednak, że nie istnieją bliskość, podatność na zranienie czy jedność. Oznacza to, że aby w pełni uchwycić ich istotę i konieczność w relacji, trzeba zrozumieć odległość, poczuć dotkliwą inność ukochanej osoby, jej obcość, i zaakceptować ją, niezależnie od tego, jak trudny i niewygodny może być ten proces. Innymi słowy, trzeba uwolnić się od wszystkich wyobrażeń, które chronią nas przed doświadczaniem milczenia, nieobecności i codzienności bycia razem. Dla Agambena stanie się pustym miejscem oznacza właśnie formę powstrzymania się od osądu, od bezpieczeństwa własnych z góry przyjętych przekonań. 

Miłość jest bowiem ryzykiem, decyzją o budowaniu wspólnej przestrzeni egzystencjalnej, opartej na akceptacji tej niezakrytej inności i wyrażanej przez nią nieredukowalnej odległości. Dopiero poprzez takie uznanie można zrozumieć, że tworzenie czegoś wspólnego jest pięknym paradoksem: stworzeniem świata nie zjednoczonego, lecz wypełnionego licznymi różnicami, które wymagają ponownej interpretacji i odtworzenia. 

Miłość w swoim najbardziej niezakrytym wymiarze jest bowiem odwagą nieustannego potwierdzania odmienności ukochanej osoby i ochrony kruchego piękna jej inności, która przekształca miłość w uniwersalną, a zarazem konkretną czułość i troskę o samo życie.

Autor: Yakim Petrov

 ------------------

Dołącz do nas i pomóż rodzinom uczcić pamięć swoich bliskich i zwierząt poprzez sztukę!

Nasz Program Partnerski jest już dostępny pod adresem https://www.pulvisurns.com/pages/affiliate-program-by-pulvis-art-urns