Ons lichaam bestaat slechts uit verwelkte bladeren aan de levensboom - Albert Einstein

De dood is een onvermijdelijk onderdeel van het leven en als mensen proberen we al eeuwenlang deze te begrijpen. Van de oude beschavingen die indrukwekkende graftombes en piramides bouwden tot hedendaagse tradities zoals begrafenissen en crematies: onze relatie met de dood is in de loop der tijd geëvolueerd. Een moderne traditie die de afgelopen jaren aan populariteit heeft gewonnen, is het gebruik van kunsturnen om overleden dierbaren te herdenken. Van de verschillende kunsturnen die op de markt verkrijgbaar zijn, vallen Pulvis Art Urns op door hun unieke en persoonlijke karakter.

De iconische Pulvis-herdenkingsurnen zijn ontworpen om vrede en sereniteit te brengen. In ons werk vangen we de intensiteit van de geest en de kracht die volgt op pijn en verlies. Onze ambachtelijke stukken zijn symbolisch, discreet en betekenisvol en precies wat nodig is om de herinnering aan een dierbare te eren. Onze filosofie is dat kunst de essentie vormt van alles wat we doen, en we zoeken inspiratie in filosofie, kunst, literatuur enzovoort.

In de gedachten van Albert Einstein en Oscar Wilde over de dood vonden we inspiratie voor het creëren van enkele urnen die het leven vieren en tegelijkertijd de onvermijdelijkheid van de dood erkennen. Laten we vertellen over het overlevingsmechanisme van enkele van de grootste geesten ter wereld, die het emotionele landschap van rouw en dood het hoofd boden.

“Ons lichaam bestaat slechts uit verwelkte bladeren aan de levensboom” - Albert Einstein

Oscar Wilde en Albert Einstein waren twee invloedrijke figuren van hun tijd, die elk bekendstonden om hun unieke gedachten over het leven, de kunst en de wetenschap. Ondanks hun verschillende vakgebieden dachten zowel Wilde als Einstein na over het onderwerp dood in hun werk en boden zij hun eigen inzichten in de aard van sterfelijkheid.

Oscar Wilde, bekend om zijn gevatheid, satire en literaire stijl, verklaarde: “De dood moet zo mooi zijn. Neerliggen in de zachte, bruine aarde, met het gras dat boven je hoofd wuift, en luisteren naar de stilte. Geen gisteren en geen morgen hebben. De tijd vergeten, het leven vergeten, in vrede zijn.” Wildes gedachten over de dood behoren tot de meest prikkelende en tijdloze woorden uit de literatuur. Zijn roman “The Picture of Dorian Gray” verkent het thema van de dood, evenals de relatie tussen schoonheid, jeugd en sterfelijkheid. De hoofdpersoon, Dorian Gray, verkoopt zijn ziel voor eeuwige jeugd, en zijn schilderij, dat de sporen van zijn zonden draagt, wordt een beklemmende herinnering aan zijn sterfelijkheid.

Pulvis Art Urns - The Passage-urn voor as

Een van Wildes bemoedigende gedachten is: “Je kunt alles overleven behalve de dood.” Is het niet positief dat we pijn en elk probleem kunnen overleven? En zou de dood een soort verlichting kunnen zijn? Kun je raden wat de laatste woorden waren van deze dichter van elegante spitsvondigheden? Iets gevatts, zoals Wilde zou kunnen zeggen. Hij lag in een hotel op de linkeroever van de Seine, keek naar zijn omgeving en zei: “Mijn behang en ik voeren een duel op leven en dood. Een van ons beiden moet vertrekken.”

Albert Einstein schreef ooit: “Onze dood is geen einde als we kunnen voortleven in onze kinderen en de jongere generatie. Want zij zijn wij; ons lichaam bestaat slechts uit verwelkte bladeren aan de levensboom.” Toen zijn dierbare Italiaanse vriend Michele Besso stierf, schreef Einstein een brief aan Micheles zus: “Michele heeft deze vreemde wereld iets eerder dan ik verlaten. Dat betekent niets. Mensen zoals wij, die in de natuurkunde geloven, weten dat het onderscheid tussen verleden, heden en toekomst niets meer is dan een hardnekkige, koppige illusie.” Is de dood een illusie? Als het gaat om de mysteries van ons universum en het menselijk leven, is de dood het grootste mysterie waar velen nieuwsgierig naar zijn, maar waarover ze ook geen antwoorden hebben.

Weten we zeker dat er met betrekking tot de dood geen verleden of toekomst is? Volgens het onderzoek van de wetenschapper Robert Lanza kan de dood ook niet in enige werkelijke betekenis bestaan als ruimte en tijd niet lineair zijn. Als het om deze ideeën gaat, worden ze doorgaans op intuïtief niveau begrepen. Misschien hechten we zoveel waarde aan onze rationele, objectieve, links georiënteerde geest dat we het zicht verliezen op een wereld die er vlak naast bestaat. Kunnen we kiezen hoe we afscheid nemen van het leven?

Kunnen we kiezen wanneer we vertrekken? Misschien als Einsteins dromen werkelijkheid waren geworden: “Ik wil gaan wanneer ik dat wil. Het is smakeloos om het leven kunstmatig te verlengen; ik heb mijn deel gedaan, het is tijd om te gaan. Ik zal het elegant doen”. Einstein geloofde ook in het concept van een hiernamaals, zij het niet in traditionele religieuze zin. Hij geloofde dat onze energie of essentie na de dood blijft bestaan, net zoals energie in de fysieke wereld niet kan worden vernietigd of gecreëerd. “Energie kan niet worden gecreëerd of vernietigd: ze kan alleen van de ene vorm in een andere worden veranderd.” Einstein geloofde dat onze energie of ons bewustzijn, net als energie in de fysieke wereld, na de dood verandert in iets anders in plaats van eenvoudigweg te verdwijnen.

Auteur: Ana Jovanovic

------------------