Ars Moriendi

Śmierć jest nieuniknioną rzeczywistością ludzkiego istnienia, która od stuleci wprawia filozofów w zakłopotanie. Filozofia jest wyjątkową dyscypliną intelektualną, w której patrzymy śmierci w oczy i poznajemy wieczną śmierć w procesie, który nazywamy życiem. W swojej książce „Księga zmarłych filozofów” Simon Critchley przedstawia różne perspektywy, jakie filozofowie na przestrzeni dziejów dzielili na temat śmierci.

Jego hipoteza głosi, że filozofia jest ars moriendi, sztuką umierania. Ucząc się, jak umierać, uczymy się, jak żyć. To rodzaj motywu przewijającego się przez całą książkę, który rozpoczyna się od Sokratesa, następnie prowadzi przez sokratyków, Cycerona i Montaigne’a.

Pomysł na książkę Critchleya „Księga zmarłych filozofów” zrodził się z cytatu Michela de Montaigne’a: ‘Gdybym był twórcą książek, stworzyłbym rejestr różnych śmierci wraz z komentarzami: ten, kto nauczyłby ludzi umierać, nauczyłby ich żyć.’ Critchley określa główne zadanie filozofii jako akt przygotowania, nawiązując do słów Cycerona: „Filozofować to uczyć się, jak umierać.”

Jego książka jest okrutna i głęboka, ale czasami także zabawna; autor zabiera nas do metafizycznej nekropolii. Critchley twierdzi, że to śmierć nadaje naszemu życiu pilność i cel, ponieważ zmusza nas do skonfrontowania się z własną śmiertelnością i zastanowienia się, co w życiu jest naprawdę ważne.

Kolejnym ważnym tematem książki jest idea, że śmierci nie należy się bać: „Bardzo pociąga mnie idea życia jako pomyłki, pewnego rodzaju naturalnego błędu, dla którego próbujemy znaleźć metafizyczne zapewnienie lub pocieszenie. To jest istota mrocznego, komicznego geniuszu Schopenhauera”. Czy możemy dobrowolnie i bez strachu stawić czoła własnej śmierci lub śmierci kogoś innego? Nawet Wittgenstein mówi, że idea wiecznego życia nie rozwiąże żadnego z kluczowych problemów.

Jeden z trzech esejów wprowadzających do książki zawiera stwierdzenie, że „Umrzesz ze śmiechu” - obietnica, która na szczęście nie została spełniona. Dziwne jest to, że filozof powinien nie tylko stosować się do sztuki umierania, lecz także zachowywać pogodę ducha w obliczu śmierci. Co to oznacza?

Na przykład Epikur wiedział, że strach przed śmiercią czyni nas nieszczęśliwymi, ponieważ nieustannie boimy się śmierci i ciągle martwimy się tym, co wydarzy się po śmierci. Filozof stosował pewien rodzaj terapii filozoficznej, w ramach której próbował usunąć lęk przed śmiercią poprzez porzucenie pragnienia nieśmiertelności i zaakceptowanie śmiertelnej natury człowieka. To trafna i właściwa wiedza o naturze, naturalnym procesie, dzięki której możemy osiągnąć w obliczu śmierci pewien rodzaj spokoju lub ciszy wewnętrznej, nazywany po grecku ataraksją.

„Bardzo boję się śmierci. Jestem całkowicie śmiertelny i boję się śmierci. Właśnie dlatego napisałem tę książkę. Napisałem ją, aby odkryć, co filozofowie na przestrzeni stuleci i tysiącleci mówili o śmierci, ale także aby stawić czoła temu lękowi. Czy to pomogło? Myślę, że tak. Nadal boję się śmierci, ale kiedy o niej myślę, rozważam więcej możliwości. To dobrze; ofiarowałem tę książkę ludziom i przedstawiłem im bogatsze przemyślenia na temat tych kwestii życia i śmierci” - mówi Simon Critchley.

Autor:
Ana Jovanovic

------------------

Dołącz do nas i pomóż rodzinom uczcić pamięć ich bliskich oraz zwierząt poprzez sztukę!

Nasz Program Partnerski jest już dostępny. at https://www.pulvisurns.com/pages/affiliate-program-by-pulvis-art-urns