Mga Tradisyon sa Libing sa Japan: Ang Seremonya ng Kremasyon

Naisip mo na ba kung ano ang hitsura ng mga seremonya ng cremation sa iba't ibang panig ng mundo? Matatagpuan ang cremation sa maraming kultura bilang isang tradisyon, at hitik ito sa kahulugan at simbolismong nagmumula sa mga lokal na sistema ng paniniwala.

Pinaghahalo ng mga Hapones ang mga paniniwalang Shinto, Budismo, at klasikal na pilosopiyang Silanganin sa isang magandang kaugalian ng pagbibigay-pugay sa mga yumaong mahal sa buhay sa pamamagitan ng maringal na cremation na kilala bilang kotsuage. Kabilang dito ang pagsasagawa ng mga malalapit na kapamilya ng natatanging ritwal gamit ang mga labi matapos ang cremation. Alamin natin ang tungkol sa natatanging tradisyong ito ng cremation sa Japan.

Mga Impluwensiyang Panrelihiyon at Pilosopikal sa mga Libing sa Japan

Naiimpluwensiyahan ang mga tradisyon sa paglilibing sa Japan ng relihiyong Shinto - isang sinaunang sistema ng paniniwala at mga ritwal na nagmula sa kapuluan ng Japan - at ng Budismo - isang tanyag na relihiyon sa Silangan na nagsimula sa India bago lumaganap sa buong Japan.

Sa paglipas ng mga taon, nagsanib at naghalo ang dalawang sistemang ito ng paniniwala sa isang magandang paraang natatangi sa Japan. Sa kasalukuyan, madalas na may mga elemento ng paniniwalang Shinto at Budismo ang mga serbisyo ng paglilibing sa Japan. Makikita ito sa mga ritwal ng kotsuage, mga palamuti, mga urn para sa abo, mga pagtitipon, at marami pang ibang aspekto ng mga kaugalian sa paglilibing sa Japan.

Kotsuage: Isang Ritwal ng Cremation sa Japan

Isang napakaspesipikong bahagi ng proseso ng paglilibing sa Japan ang Kotsuage, at tuwirang nauugnay ito sa bahagi ng cremation sa seremonya ng paglilibing. Karaniwan itong isinasagawa pagkatapos ng ilang iba pang ritwal, gaya ng lamay, pagdalaw, mga pagtitipong pampubliko, at salu-salo.

Kung gayon, ano ang nangyayari sa Japanese kotsuage?

Pag-cremate sa katawan.

Ayon sa mga turo ng Budismo, paraan ang cremation upang mapalaya ang espiritu mula sa katawan at makatawid ang minamahal sa susunod na yugto ng pag-iral nito sa ibang mundo.

Pinipili ang mga espesyal na chopstick para salain ang mga buto.

Karaniwang hindi magkapareha ang mga chopstick, ibig sabihin, yari ang mga ito sa dalawang magkaibang uri ng kahoy. Sumasagisag ito sa paghihiwalay ng mundo ng mga patay at ng mundo ng mga buhay.

Pinipili ng mga malalapit na kapamilya ang mga buto at inilalagay ang mga ito sa urn para sa abo.

Maaaring ituring ang pagpili ng ilang buto bilang pagtipon ng swerte, lakas, karunungan, o kagalingan. Nakalaan lamang ang gawaing ito para sa mga malalapit na kapamilya. Ginagawang abo at maliliit na buto ng proseso ng cremation ang katawan.

Sa mga kremasyong Kanluranin, karaniwan nang inaalis ng mga propesyonal sa krematoryo ang mga buto mula sa mga labi at abo lamang ng kremasyon ang ipinauuwi sa pamilya; sa Japan, sadyang iniiwan ang mga buto sa mga labi upang maingat na makolekta at mailagay sa isang urn ng kremasyon habang isinasagawa ang kotsuage. Nakasuot ng espesyal na guwantes o gumagamit ng chopstick, pinupulot ng mga miyembro ng pamilya ang mga buto at inililipat ang mga ito sa itinalagang urn. Pagkatapos ng seremonya ng pagpulot ng mga buto, karaniwang inilalagay ang urn na naglalaman ng mga labi sa puntod ng pamilya o sa kolumbaryo ng templong Budista. Kadalasang bahagi ng mas malaking sementeryo o liwasang pang-alaala ang puntod o kolumbaryo. Maaari ring piliin ng ilang pamilya na itago ang urn sa bahay o ikalat ang abo sa isang makabuluhang lugar, gaya ng dagat o banal na pook.

Kinokolekta ang abo at mga buto sa mga urn ng kremasyon at inilalagak sa mga dambana sa loob ng 50 araw.

Karaniwan sa mga pamilyang Hapones na hati-hatiin ang mga labi ng kremasyon sa ilang urn para sa abo, upang makapagtayo ang mga miyembro ng pamilya ng sarili nilang pribadong dambana sa bahay.

Inililipat ang mga Urn ng Abo sa Sementeryo.

May natatanging kahulugan ang bilang na 49 sa tradisyong Budista, kaya karaniwan sa ika-50 araw inililipat ang mga urn sa puntod ng pamilya sa sementeryo.

Mahalagang seremonya para sa maraming pamilyang Hapones ang Kotsuage. Mahalagang tandaan na magkakaiba ang mga tradisyon, paniniwala, at kagustuhan ng bawat pamilya, kaya maaaring hindi magkakapareho ang lahat ng seremonya ng kotsuage na kremasyon.

Pagkatapos ng libing at kremasyon, susunod ang panahon ng pagluluksa. Nagbibigay ito ng pagkakataon sa pamilya at malalapit na kaibigan na magluksa at parangalan ang alaala ng namatay. Kabilang sa mga tradisyonal na gawi sa pagluluksa ang pagsusuot ng itim, pag-iwas sa ilang gawain o pagdiriwang, at pagdalo sa mga serbisyong pang-alaala sa mga partikular na anibersaryo ng pagkamatay.

Maaaring magsama ang ilang pamilya ng mga larawan, insenso, dambana, at iba pang makabuluhang alaala bilang bahagi ng mga serbisyong panglibing. Nagkakaiba rin ang mga ritwal sa bawat rehiyon, kaya maraming magagandang paraan upang parangalan ang yumaong mga mahal sa buhay sa Japan.

Mahalagang tandaan na bagama't pinakakaraniwang paraan ng pag-asikaso sa mga labi ng namatay sa Japan ang kremasyon, nagkakaiba ang mga gawi batay sa paniniwalang panrelihiyon, kaugaliang panrehiyon, at personal na kagustuhan.

Bilang pasasalamat sa pagbabasa ng artikulo namin sa blog, maaari mong gamitin ang kupon na READER10 sa pag-checkout para makakuha ng 10% diskuwento sa iyong order.

 Samahan kami sa pagtulong sa mga pamilya na parangalan sa pamamagitan ng sining ang alaala ng kanilang mga mahal sa buhay at alagang hayop!
Maaari nang salihan ang aming Programang Kaakibat sa https://www.pulvisurns.com/pages/affiliate-program-by-pulvis-art-urns