Crematie in detail - alles wat je moet weten

 Al vele decennia is begraven wereldwijd in veel landen en beschavingen verreweg de meest voorkomende vorm van lijkbezorging. Dat begint echter te veranderen, omdat crematie in opkomst is en veel mensen daar tegenwoordig de voorkeur aan geven.

Ondanks hoe lang deze praktijk al bestaat (meer dan 3.000 jaar!), kan ze enigszins mysterieus zijn. Dat komt doordat de meeste mensen nooit zien wat er achter de schermen gebeurt. Maar inzicht in hoe het proces werkt, kan helpen de angst te verminderen die veel mensen voelen bij crematie en alles wat daarop volgt, zoals het kiezen van de juiste crematie-urnen. 

Wij denken dat de informatie die we hebben gevonden nuttig kan zijn. Dit is wat u moet weten. 

Geschiedenis van crematie

Crematie als vorm van lijkbezorging begon waarschijnlijk in de vroege steentijd - rond 3000 v.Chr. - vermoedelijk in Europa en het Nabije Oosten, hoewel er aanwijzingen kunnen zijn dat mensen al rond 8000 v.Chr. lichamen cremeerde in China.

Crematie werd toegepast door veel oude beschavingen, waaronder de Grieken, Romeinen en Egyptenaren. In het oude Griekenland was crematie de dominante vorm van lijkbezorging en men geloofde dat zij de ziel bevrijdde van het lichaam en haar in staat stelde door te gaan naar het hiernamaals.

De  oude Grieken lijken crematie van noordelijke volkeren te hebben overgenomen als een noodzaak van oorlog, zodat gesneuvelde krijgers op vijandelijk grondgebied een begrafenis in hun vaderland konden krijgen, bijgewoond door familie en medeburgers.

De Azteekse keizer Ahuitzotl wordt gecremeerd. Foto door Wikipedia.

De Romeinen volgden de Griekse en Trojaanse traditie bij het cremeren van hun militaire helden.

Tijdens de opkomst van het christendom werd crematie grotendeels opgegeven ten gunste van begraven, omdat het als een heidense praktijk werd beschouwd. In de middeleeuwen werd crematie ook gezien als een manier om straf voor tijdens het leven gepleegde misdaden te ontlopen en werd zij door veel regeringen verboden.

Aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw werd crematie opnieuw ingevoerd als een praktische en hygiënische manier om de doden te verzorgen. Het werd ook gezien als een manier om ruimte te besparen in dichtbevolkte stedelijke gebieden. Het eerste moderne crematorium werd in 1876 opgericht in Milaan, Italië, en de praktijk verspreidde zich snel door Europa en de Verenigde Staten.

Crematie is dus niets nieuws. 

Tegenwoordig wordt crematie in veel landen wereldwijd op grote schaal toegepast, met percentages van minder dan 2 procent in Ghana tot meer dan 99 procent in Japan.

Tegenwoordig is crematie wereldwijd een populaire vorm van uitvaart, waarbij in sommige landen, zoals Japan en het Verenigd Koninkrijk, meer dan de helft van alle sterfgevallen tot crematie leidt. In de Verenigde Staten stijgt het crematiepercentage gestaag en kiest meer dan 50% van de Amerikanen voor crematie in plaats van begraven.

Het crematieproces

Voordat een overledene wordt gecremeerd, moet een uitvaartondernemer eerst toestemming voor de crematie van de overledene verkrijgen van de familieleden van de overledene. Alle sieraden en medische hulpmiddelen moeten vóór de crematie worden verwijderd.

Het lichaam wordt vervolgens in een crematiekist geplaatst, meestal gemaakt van hout of een ander materiaal dat geschikt is om tijdens de crematiecyclus te worden verbrand.

Bij crematie wordt het lichaam door blootstelling aan vuur met hoge temperatuur, intense hitte en verdamping teruggebracht tot de basiselementen. Dit gebeurt in een speciaal ontworpen crematiekamer.

                                                            ~~~~~~

Een lichaam wordt gecremeerd bij een temperatuur tussen 1200 en 1700 graden Fahrenheit.

                                                            ~~~~~~

Door de intense hitte wordt het lichaam teruggebracht tot de basiselementen: as en gedroogde botfragmenten.

De lichamen worden meestal één voor één verbrand. Er is  doorgaans geen geur , omdat de uitstoot wordt verwerkt om rook te vernietigen en gassen te verdampen.

Over het algemeen duurt het ongeveer 1 tot 2 uur voordat een lichaam door crematie volledig tot as is gereduceerd.

Factoren die de crematieduur beïnvloeden

De duur van een crematie hangt doorgaans af van verschillende factoren. Hier zijn er enkele:

• gewicht en omvang van het lichaam.
• percentage lichaamsvet ten opzichte van spiermassa
• de prestaties van de gebruikte crematieapparatuur
• de bedrijfstemperatuur van de crematiekamer
• het type crematiecontainer of kist waarin het lichaam wordt geplaatst

Nadat het volledige proces is voltooid, is een afkoelperiode van 40 minuten nodig voordat de as voor verdere verwerking kan worden overgedragen.

De overgebleven botfragmenten worden vervolgens in een cilindervormige container geplaatst, waarin ze tot as worden vermalen.

Het is belangrijk om te weten dat crematie een persoonlijke keuze is en niet wettelijk verplicht is. Sommige culturen en religies verbieden crematie of raden deze af, terwijl andere crematie aanmoedigen als een respectvolle en waardige manier om met de stoffelijke resten van een overledene om te gaan.

Crematie-urnen voor as van Pulvis Art Urns. 

De as wordt in een plastic zak in een tijdelijke crematie-urn gedaan, die door de familie of de uitvaartonderneming wordt verstrekt. De urn wordt vervolgens aan de familie teruggegeven.

Crematie wereldwijd

In het hindoeïsme is crematie bijvoorbeeld een veelvoorkomende praktijk. Hindoes geloven dat wanneer een lichaam wordt gecremeerd, de ziel terugkeert naar haar juiste plaats in de goddelijke kracht. Crematierituelen in dat deel van de wereld duren doorgaans minder dan een dag.

Crematie komt minder vaak voor in Latijns-Amerika, waar traditioneel begraven nog steeds de dominante vorm van uitvaart is. In sommige landen, zoals Brazilië en Mexico, stijgt het crematiepercentage echter.

Crematie is relatief ongebruikelijk in Afrika, waar traditionele begrafenispraktijken nog steeds overheersen. In sommige landen, zoals Zuid-Afrika en Kenia, stijgt het crematiepercentage echter.

Crematie is wijdverbreid in de Scandinavische landen, omdat de oude heidense Scandinaviërs geloofden dat crematie hielp de geest van het lichaam te bevrijden. Deze praktijken vertoonden overeenkomsten met de Romeinse en Griekse crematiepraktijken.

De hernieuwde belangstelling voor crematie in de Verenigde Staten en Europa begon in de 19^e eeuw. Hoewel crematie daarvoor onder christenen geen taboe was, werd zij door hen niet aangemoedigd vanwege de heidense associaties en de angst dat zij de beloofde wederopstanding van het lichaam zou kunnen verstoren. Deze vorm van lijkbezorging werd tijdens de donkere middeleeuwen alleen in noodsituaties toegepast, zoals bij het uitbreken van de Zwarte Dood in de 17^e eeuw.  

Crematieproces

Moderne crematie verschilt aanzienlijk. Toch geven veel mensen er de voorkeur aan boven begraven, vanwege de voordelen die zij biedt - het is veel goedkoper, milieuvriendelijk, neemt geen ruimte op de begraafplaats in beslag en er zijn veel mogelijkheden om met de as van een dierbare om te gaan.

Over het geheel genomen is crematie wereldwijd een populaire vorm van uitvaart, waarbij culturele en religieuze opvattingen over de dood en begrafenispraktijken de prevalentie ervan in verschillende regio's beïnvloeden.

Doe met ons mee om gezinnen te helpen de herinnering aan hun dierbaren en huisdieren door middel van kunst te eren!
Ons partnerprogramma is nu beschikbaar via https://www.pulvisurns.com/pages/affiliate-program-by-pulvis-art-urns